گرمازدگی دیگر یک هشدار نیست؛ یک فریاد است.
سرویس استان ها ، استان گیلان : کشاورزانی که هنوز در شالیزارها کار میکنند، قطرههای عرقشان را روی خاک خشک میریزند.
به گزارش سیاست گستر ، کودکان در حیاطهای کوچک آپارتمانهای شهر، بیحال روی زمین نشستهاند و پدرانشان که کارگران ساختمانی هستند، زیر آفتاب سوزان، سنگینی تیرآهنها را تحمل میکنند.
بدن انسان همیشه تاب این گرما را ندارد
سردردهای تیرکشنده، سرگیجههایی که زمین را زیر پا خالی میکند، پوستی که مثل آجر داغ میشود و دیگر عرقی برای خنک شدن ندارد… اینها نشانههای بیزبان گرمازدگی است. اگر کسی را دیدید که تهوع دارد یا تلو تلو میخورد، شاید فقط یک قدم تا خطر فاصله داشته باشد.
اما میشود از این کوره جان سالم به در برد:
آب، آب، آب. نه چای شیرین، نه قهوه داغ. فقط آب خنک. حتی اگر تشنه نیستید، یک جرعه بخورید. یادتان باشد وقتی تشنگی به سراغتان آمد، دیگر دیر شده.
سایه، پناهگاه امن این روزهاست. از ساعت ده صبح تا چهار بعدازظهر، خیابانها را تنها بگذارید. اگر مجبورید بیرون بروید، کلاه لبهدارتان را فراموش نکنید.
لباسهای تنگ، دشمن بدن شما هستند. پارچههای نخی و رنگ روشن، مثل سپر مقابل آفتاب میمانند.
اگر کسی گرمازده شد…
دستپاچه نشوید. اول او را به جایی خنک ببرید. با آب ولرم (نه آب یخ!) پشت گردن و مچ دستهایش را خنک کنید. اگر هوشیار نیست، شماره ۱۱۵ را بگیرید. هر ثانیه ممکن است جان یک نفر را نجات دهد.
این گرما بیدردسر نیست.
مراقب خودتان باشید.
- نویسنده : نیما مجتبایی
- منبع خبر : سیاست گستر
