با دانلود اپ اندروید سیاست گستر و نصب آن بر روی تلفن همراه جدیدترین اخبار ایران و جهان را در گوشی خود همیشه همراه داشته باشید.جهت دانلود اپ سیاست گستر کلیک کنید

 بخشی از مطالبی که بر روی سایت قرار می گیرد صرفا جهت اطلاع رسانی بوده و انتشار آن الزاما به معنی تایید یا رد آن مطلب توسط "سیاست گستر" نیست. می توانید با ارسال نظرات خود، این مطالب را تأیید یا نقد کنید . با دوستت آرام بیا، بسا که روزى دشمنت شود، و با دشمنت آرام بیا، بسا که روزى دوستت شود
پویا قلی پور

آزمونی برای اعضا و جاماندگان لیست امید شورای شهر رشت

پایگاه خبری تحلیلی سیاست گستر | یاداشت ومقالات :پویا قلی پور:رئیس منطقه گیلان سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی | شاید در این روزها بازگشت به خاطرات بسته شدن لیست امید و یادآوری آن روزهای سخت و پرالتهاب چندان خوشایند نباشد اما امروز که اخبار لابی‌های پشت پرده اعضای شورا به گوش می‌رسد شاید خالی از لطف نباشد که به آن روزها برگردیم و آن خاطرات را دوباره مرور کنیم.


یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های گزینش افراد برای حضور در لیست امید آن بود که بیش از پنجاه نفر با ادعای اصلاح‌طلبی و تحول‌خواهی برای حضور در لیست امید شوراهای شهر و روستا در شهر رشت در دبیرخانه شورای عالی اصلاح‌طلبان ثبت‌نام کرده بودند اما تنها ۱۱ نفر می‌توانستند در لیست قرار بگیرند.چالش بعدی ثبت‌نام پرتعداد افراد سرشناس حزبی و تشکیلاتی اصلاح‌طلبان بود که آن‌ها هم باید در همین مسیر گزینش قرار می‌گرفتند.ماجرا ازآنجا جذاب‌تر شد که تقریباً تمام این افراد در ۲ یا ۳ جلسه در صحن عمومی شورای اصلاح‌طلبان حاضر شدند و به تشریح برنامه‌ها و خط‌مشی‌های خود پرداختند.در میان این افراد شاید تنها دو نفر اعلام کردند که به تصمیم شورا تمکین نمی‌کنند و در صورت عدم حضور در لیست امید به کار خود ادامه می‌دهند و در مسیر رقابت باقی می‌مانند.اما تقریباً تمام افراد دیگر چندباره اعلام کردند که در صورت عدم حضور در لیست به نفع آن انصراف می‌دهند و از انتخابات کنار می‌کشند.از میان افرادی که در آن جلسات شرکت کردند اما در لیست قرار نگرفتند امروز در شورای شهر حضور دارند.(رضا رسولی،حامد عبداللهی و جلال‌الدین محمد شکریه)

نکته اول اینکه این ۳ تن که امروز نمایندگان همه رشتوندان در پارلمان شهری هستند در گام اول عهد خود را شکستند و نه‌تنها به نفع لیست کنار نرفتند بلکه تصمیم گرفتند در لیست‌های جعلی و موازی هم قرار بگیرند و شانس خود را برای حضور در شورا امتحان کنند و اتفاقاً موفق هم شدند.اما ازآنجا به بعد تصمیمات و کنش‌های آن‌ها در شورا می‌تواند دوباره سنجه‌ای باشد برای تحول خواهان رشت تا در آینده بتوان آن‌ها را با این شاخص‌های عملکردی سنجید و در واقع به فعالیت‌های آن‌ها نمره داد.در میان این افراد شاید تنها فردی که تا این لحظه پایبند به اصول تحول‌خواهی و همراه با اعضای لیستی که خود از آن جامانده بود باقی‌مانده و در رای گیری‌های انجام‌شده ائتلاف ۳+۱ را تشکیل داده و به آن پایبند است شکریه بوده و شاید تنها نقطه منفی عملکردی‌اش سکوت و بی‌عملی‌اش در قبال تخلفی است که ازنظر قانون شوراها مرتکب شده و در واقع هنوز دوشغله است.

اما حکایت دو عضو دیگر مدعی تحول‌خواهی جامانده از لیست امید حکایت دیگری است. این دو عضو از ابتدای ورود به شورای شهر در واقع فراکسیونی را به نام فراکسیون مستقلین ایجاد کردند و در رای گیری‌های ابتدایی شورا کاملا با اعضای لیست اصولگرایان شورا همدست و هم‌نوا و هم‌صدا شدند و ترکیب ۷ به ۴ را تثبیت کردند.شاید در رای گیری‌های اولیه بتوان نوعی تلافی‌جویی برای بازماندن از لیست را در رفتار این دو عضو رصد کرد که البته این توجیه برای کسانی که خود را دل درگرو شهر می‌دانند و تلاش می‌کنند خود را باوجود دل‌بستگی و وابستگی به جریان تحول‌خواهی فارغ از نگاه سیاسی نشان دهند چندان موردقبول نیست ،چراکه اگر قرار است افراد سیاسی واری و سیاسی بازی را امری مذموم بشمارند و خود را فارغ از این نگاه به نمایش بگذارند عاقلانه این است که اقلا کمی کارشناسی و شایسته سالارانه عمل کنند نه اینکه تمام هیئت رئیسه را باندی و جناحی ببندند.البته در انتخاب کمیسیون‌ها این نوع کنش کمی تلطیف شد و دوستان سعی کردند در اینجا به شایسته‌سالاری کمی بها دهند و همه کمیسیون‌ها را برای خود نخواهند.

اما داستان انتخاب شهردار تقریباً دیگر جایی برای تمامیت‌خواهی باقی نمی‌گذارد چون آن‌گونه که از قرائن و شواهد پیداست در میان آن ۷ نفر هم افتراقی رخ‌داده و در این مورد دیگر آن یکدستی اولیه دیده نمی‌شود.اینکه تا این لحظه شنیده‌ها حکایت از آن دارد که عبدالهی از یار جامانده از لیستش (رضا رسولی)جداشده و درون انشعابیان انشعاب رخ‌داده و فعلاً تمام‌قد پشت کاظمی(که شائبه‌هایی در مورد پیشنهادهای مالی کلانش به رقبایش بین ۵ نفر نهایی کاندیدای شهرداری و البته بین اعضای شورای شهر وجود دارد و زمزمه‌هایی دراین‌باره شنیده می‌شود) ایستاده است.اما رضا رسولی که مبدع دعوت از شهرداران غیربومی در ابتدای این دوره شورا بوده انگار هنوز تمام‌قد گزینه اولش را نصرتی برگزیده و قصد همراهی با آن‌ها که از لیستشان جامانده را ندارد.

اگر این مجموعه رخدادها درست باشد و واقعا دو نفر از ۳ جامانده لیست امید(که تا چند ماه پیش تمام تلاششان را برای حضور در آن صرف کرده بودند) راهی مخالف تصمیمات منتخبین آن لیست برگزیده‌اند و قرار است بازهم راه خود را بروند.

اینجاست که هر فردی به‌عنوان یک ناظر بیرونی می‌تواند از این دو بزرگوار بپرسد که اگر امروز به‌عنوان راه‌یافتگان لیست امید وارد شورا شده بودید رفتاری”راستگو گونه”از خود بروز می‌دادید و راه خود را می‌رفتید یا به نظر اکثریت در فراکسیون امید تمکین می‌کردید و رای منسجم می‌دادید؟

اگر معتقدید که تحول رشت درگرو نگاه غیرسیاسی است چه شاخصه‌هایی در کاندیداهای موردنظرتان می‌بینید که هرکدام یک‌راه می‌روید؟لااقل برای حامیانتان و البته مدافعانتان در جمع تحول خواهان که هنوز معتقدند،اصلاح‌طلبان باید شمارا در لیست امید قرار می‌دادند توضیح دهید که چه شاخص‌هایی در کاظمی و نصرتی دیده‌اید که آن‌ها را به‌عنوان شهرداران رشت حمایت می‌کنید؟آیا به‌عنوان اعضای شورا وظیفه خود نمی‌دانید که شفاف و روشن و صریح پیش از انتخاب برای هواداران و موکلینتان روشن کنید که شاخص‌هایتان برای انتخاب شهردار چیست؟ تا کجا قرار است حتی درون فراکسیون مستقلینتان تصمیمات فردی و غیر همگن بگیرید و تا کجا یکدیگر را هم جا خواهید گذاشت؟شهر رشت کی باید شورایی را به خود ببیند که فارغ از منافع شخصی و به دور از پیشنهاد‌های میلیاردی تصمیم بگیرد و واقعا به آینده شهری که مدعی است”دلش برای آن می‌تپد” اهمیت دهد و با رشتوندانش “شفاف”باشد و به دور از لابی‌های پشت پرده و گعده‌ای، رشتوندان را محرم خود بداند و به‌جای رای گیری‌های مخفی با تعیین شاخص‌هایی قابل سنجش شهرداری را برگزینند که در ۱۴۰۰ بتواند باافتخار از انتخابش دفاع کند و همه رشت را سربلند و سرفراز از این انتخاب نماید؟

در پایان برای گوش‌های شنوا چند پیشنهاد ارائه می‌کنم که هم شدنی و هم شفاف و هم کارآمد است و می‌تواند با بررسی‌های شورا تکمیل شود و مورد استفاده قرار بگیرد:

۱٫اولین وظیفه یک شورای شهر کارآمد بررسی و رصد چالش‌های پیش روی شهر و اولویت‌بندی آن‌هاست.بدون توجه به چالش‌های یک شهر نمی‌توان شهر را مدیریت کرد.بدون آگاهی از بحران‌ها و چالش‌های یک شهر نمی‌توان برنامه‌ای برای توسعه داشت.شاید این نکته در تمام شوراهای شهر تاریخ رشت مغفول بوده که هیچ شورای تاکنون سندی از چالش‌های اولویت‌دار شهر را تهیه نکرده و شاید اصلی‌ترین عامل هدر رفتن منابع مالی در شهرداری‌ها نداشتن چشم‌اندازی روشن برای حل بحران‌های شهر است و هرکسی باسلیقه شخصی به توسعه شهر نگاه کرده و راه خود را رفته است.

تعیین اولویت‌های شهر اولین گام برای انتخاب شهردار است چراکه می‌توان بر اساس آن اولویت‌ها شهرداری مناسب یافت.بدون چنین چشم‌اندازی برنامه‌های شهرداران تنها نوشتن آرمان‌هایی بزرگ است که شاید عملی شدنشان در توان هیچ شهرداری نباشد.

۲٫تعیین شاخص‌های مشخص و مدون برای یک شهردار کارآمد و توانمند باهم اندیشی اعضای شورای شهر و متخصصین و کارشناسان حوزه مدیریت شهری و اعلام عمومی آن شاخص‌ها به مردم.تنها راه برای یک انتخاب هدفمند و دقیق و کارآمد این است که افراد بر اساس معیارها و شاخص‌های شفاف و دقیق و قابل سنجش برگزیده شوند و نه از طریق لابی‌های پشت پرده و با پیشنهاد‌های میلیاردی و تطمیع اعضای شورا.تنها از طریق مقایسه افراد با شاخص‌هاست که شورای شهر می‌تواند از انتخاب خود دفاع کند و در ادامه بتواند از شهردار سؤال کند و او را در جلسات شورا مورد بازخواست قرار دهد.مردم و جامعه هم می‌توانند با بررسی افراد و شاخص‌ها کنش‌ها و فعالیت‌های شهردار را موردبررسی قرار دهند و از او مطالبه کنند.

۳٫در جلسه‌ای علنی و با حضور خبرنگاران و پایگاه‌های خبری” واقعی “و “مستقل” ۵ گزینه نهایی را بر اساس برنامه‌ها و سوابقشان موردبررسی قرار دهند و به آن‌ها بر اساس اولویت‌های احصا شده دربند اول و شاخص‌های انتخاب‌شده دربند دوم امتیازدهی کنند و در پایان هرکس امتیازات بیشتری را از اعضای شورا در یک جلسه شفاف و علنی کسب کرد شهردار کلان‌شهر رشت شود.

این مکانیسم نه بدعتی جدید است و نه کاری نشدنی.تنها نیاز به همیت و انسجام نظر اعضای شورایی دارد که همگی معتقدند دل درگرو توسعه و پیشرفت رشت دارند و “دلشان برای رشت می‌تپد”.

در پایان به‌عنوان یکی از اعضای شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان استان گیلان متذکر می‌شوم که به نظر این حقیر این آزمون (یعنی انتخاب شهردار)همان یوم‌الحساب اعضای شورای شهر رشت است و خصوصاً برای دو مدعی اصلی حضور در لیست امید یعنی حامد عبداللهی و رضا رسولی تا با شفافیت و دقت در انتخاب خود را به‌عنوان تحول‌خواهانی نشان دهند که به‌ناحق از لیست امید جا ماندند نه به‌عنوان نمادهایی برای آیندگان که ثابت کنند عدم اعتماد به آن‌ها به‌جا و به‌حق بوده و اگر امروز به‌عنوان اعضای لیست امید به شورا رفته بودند”راستگو وار”به مطالبات رای دهندگان خیانت می‌کردند.

این آزمون نهایی برای این دو نفر و البته همه اعضای شورای شهر تا ادوار مختلف در ذهن و خاطر رشتوندان ثبت می‌شود و موفقیت یا عدم موفقیت رشت برای حرکت به سمت شهری توسعه‌یافته وابسته این انتخاب است.باید به شورانشینان هشدار داد که امیدهای جامعه را با انتخاب شهرداری که از امروز پیشنهاد‌های میلیاردی می‌دهد ناامید نکنید و شهرداری را انتخاب کنید که کارآمد و با برنامه باشد و البته پایبند به برنامه‌هایش و متعهد به مردم و جامعه و برای توسعه رشت بتواند از تمام پتانسیل‌های خبرگان و دلسوزان شهر استفاده کند و عملکردی شفاف داشته باشد و خود را موظف به پاسخگویی به مردم و اعضای شورای شهر بداند و آینده‌ای روشن برای شهر بسازد.

به امید انتخابی شایسته رشت عزیز و دوست‌داشتنی.

 

 

ما را در کانال تلگرام پایگاه خبری تحلیلی سیاست گستر دنبال کنید


صفحه ی رسمی سیاست گستر در اینستاگرام

https://www.instagram.com/siasatgostarofficial

 

نظر خود را اضافه کنید.

0 / 500 محدودیت حروف
متن شما باید بین 10 تا 500 حرف باشد
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد